طراحی سیستم های کلیه مصنوعی به عنوان یک کار همودیالیز و حفظ بیماران نارسایی مزمن کلیوی انجام می شود.در سال های اخیر،ممبران های کیتوزان به عنوان یک غشای کلیه مصنوعی به دلیل نفوذپذیری مناسب و استحکام کششی پیشنهاد شده است.مهمترین بخش از یک کلیه مصنوعی غشای نیمه تراوا می باشد که تاکنون به صورت تجاری از سلولز و کاپروفین های دوباره بازسازی شده ساخته شده اند.از آنجا که عمل اصلی غشای سلولز غربال است پس انتخاب در جداسازی دو مولکول نزدیک به هم وجود دارد.این غشای های جدید نیاز به توسعه بیشتر برای کنترل بهتر انتقال و سهولت شکل پذیری و سازگاری ذاتی خون را دارند.
یک سری از ممبران های آماده شده از کیتین و مشتقات آن برای بهبود خواص دیالیز تهیه شده است.یکی از جدی ترین مشکلات استفاده از این غشای های مصنوعی ،تحریک سطح ترومبوز,جای که در آن هپارینایز خون برای جلوگیری از لخته شدن خود نیاز است و افرادی که مشمول در خوریزی داخلی می توانند فقط در معرض خطر بزرگ دیالیز قرار بگیرند،باشد.اما از دیگر کاربردهای یتوزان در بیوپزشکی:مهندسی بافت،التیام زخم/پانسمان زخم،درمان سوختگی،پوست مصنوعی و چشم پزشکی می باشد.
رفرنس:
Dutta, P., J. Dutta, and V. Tripathi, Chitin and chitosan: Chemistry, properties and applications. Joual of Scientific & Industrial Research.2004. 63: p. 20-31.
برچسب:
نویسنده: نظام الدین منگلی زاده